De nagelaten bekentenis van een tekstschrijver

‘Ik ben alleen in huis, alleen met de twee meiden.’
Een nagelaten bekentenis – Marcellus Emants

Somberheid

Marcellus Emants

Marcellus Emants

Het is niet moeilijk te geloven dat Een nagelaten bekentenis afkomstig is uit de pen van Marcellus Emants, als je hem zo ziet. Achter dat strenge knijpbrilletje schuilt de blik van een man wiens zielenroerselen zwartgalliger zijn dan die van menig ander. Tenminste, zo stel ik het me altijd voor. Ook die van de hoofdpersoon uit de succesroman van Emants, Willem Termeer, schieten door de ondergrens van somberheid. Termeers nagelaten bekentenis vertelt over een ongelukkig huwelijk, de dood van zijn dochter, de ogenschijnlijke moord op zijn vrouw Anna.

De twijfelende vingers van een tekstschrijver

Evenals Willem Termeer wil ook ik een bekentenis nalaten. Nu zie ik er niet uit als Marcellus Emants, allerminst. Of als hoe ik Termeer in mijn hoofd vormgeef. Zeker, in mijn blik valt niet minder dan enkele keren per week een bepaalde somberte te ontwaren, maar die is lang niet zo zwaar en hevig als die van Emants’ karakter Termeer. Mijn nagelaten bekentenis heeft dan ook niets te maken met een mislukt huwelijk of nutteloos leven. Integendeel. Maar toch, na maanden coronacrisistijd vergt mijn bekentenis wel enige moed. Zeker omdat het nu juist de twijfelende vingers van een tekstschrijver zijn die haar via het toetsenbord hier, op het beeldscherm, vereeuwigen.

De luxepositie van de zzp’er

Ruim vijftien weken leven we inmiddels in een wereld waarin iedereen thuiswerkt. Waarin je langzaamaan weer op bezoek mag bij vrienden, familie. Waarin zzp’ers de eersten zijn die door de mand vallen: hun luxepositie, die ze de afgelopen jaren, meeliftend op een florerende wereldeconomie, met zorg hebben bemachtigd, en die de tijdsgeest van de ‘millenials’ zo treffend weergeeft – ‘doe vooral wat je leuk vindt, dat is het belangrijkst’ – is binnen enkele weken volledig ingestort. Met als gevolg: talloze Tozo-uitkeringen, faillissementen, én geen schrijfopdrachten voor ons, tekstschrijversduo Wolters & Van Swaal.

Mijn nagelaten bekentenis

En dat vond ik helemaal niet erg. Ik vond het geen probleem om even een schrijfstop te houden. Natuurlijk, ik had me kunnen werpen op fantastische blogartikelen. Maar dat heb ik niet gedaan. Want ik vond het eigenlijk wel fijn om geen werk te hebben. Om even vrij te zijn van creativiteit en schrijfsels. Om niet over ieder woord na te hoeven denken. Ik vond het zelfs heerlijk. Ik zat thuis zonder werk, maar met vrouw en dochter, mijn twee meiden.

Voor al uw tekst en taal

Zo. Dat was ‘m dan, mijn nagelaten bekentenis. De nagelaten bekentenis van een tekstschrijver die het niet erg vond om niet meer te schrijven. Schokkend, nietwaar? Zit je nog met een brok in je keel? Een verhoogde hartslag? Dan wil ik je geruststellen. Want na een wekenlange schrijfrust zit de schrijflust inmiddels weer hoog. Vandaar deze blog. Ik wil schrijven, wat dan ook. Dus heb je iemand nodig? Denk dan eens aan Wolters & Van Swaal. Voor al uw tekst en taal.

Geef een reactie

Your email address will not be published.

*

Call Now Button
LinkedIn